¿ONDE ESTA O PP GALLEGO?

Nota: este artículo se publico en la edición para Galicia del Abc (edición en papel y por Internet) el miércoles 3 de mayo de 2006


Tras o brillante éxito de Nuñez Feijo nunha especie de primarias do PP galego que deberían institucionalizar, esperabase un relanzamento deste partido para estar presente en todolos campos sociais preto dos gallegos é co fin de defender por enriba, en medio e abaixo a sua alternativa, un programa aberto, riguroso e ben feito, con principios é con xente honrada, competente, humilde, traballadora, loitadora e humanista.

Publicouse co PP ten 700.000 afiliados en España é 70.000 en Galicia. Así é todo, non se sinten. Parece como si seguisen ca inercia de ser un partido de goberno cando están na oposición. Deberían sacarse os traxes de altos cargos, poñerse modestamente o mono de faena e baixar a area para dar a batalla democrática e plantexar, con enerxía e sen complexos progrenacionalistas, sen centrismos pasteleiros, a suas alternativas co fin de facer posible libremente, en galego é español, un desenvolvemento responsable para Galicia, España, etc.

No parlamento español, Rajoy, ante as moi graves ameazas do nacionalsocialismo promovidas en plan guerracivilista por PRISOE & Socios & Lobbies, fixose un claro portavoz: da defensa do espírito de reconciliación e  consenso que deu lugar a Constitución española do 78 é a maior era de democracia, desensolvemento, benestar e autogobierno que viviu España; da defensa da nación española, da sua constitución, unidade, soberanía e solidaridade, mui gravemente cuestionadas polo goberno de ZP e que chegou o poder despois do atentado terrorista do 11M é dos piquetes golpistas (Fernando Savater), ilegais e de axiprop do 13M al 14M;  da defensa dunha política liberal española, aberta, emprendedora, responsable e que recolla activa e integradoramente a  moi importante tradición española (europea, internacional) do humanismo cristián.

Con todo, o PP non é capaz de levar a rua esta política; non é capaz de defendela con forza, sen medos e complexos, en todalas instancias onde hai que batirse con lideres, cargos, militantes, simpatizantes, redes, circuitos, emisores, cun plan de acción ben definido para cada sector é co fin, por unha banda, de neutralizar a contaminación, a contra brutal (a política guerracivilista de PRISOE & Socios & Lobbies que busca deslexitimar, desestabilizar, ningunear, liquidar, xenerar o peor rechazo contra o PP; o que en parte, pola pasividade do PP, veñen conseguindo) é, por outra, de que (dita política) se vexa encarnada, institucionalizada, socializada, asumida é defendida por a maioría dos españois.

Hai importantes sectores do PP que pensan que co desgaste do goberno ZP, con dar unha imaxen progre, nacionalista, políticamente correcta, sen facerse notar moito, lles abondara para chegar de novo o poder. Poden esperar sentados. No se dan conta do que cambiou a política e de que os moi poucos votos que gañarían polo centrismo pasteleiro, o mesmo tiempo os perderían a borbotons en boa parte do seu electorado.

No PP galego a cousa é ainda peor, pois, non se sabe con claridade cal es  é a sua política, si defende unha política liberal e con principios, con bos alicerces. O que endexamais dice, nin en que consiste.

Amais, no relativo o liberalismo español dende a sensibilidade humanista cristián, hai intervencions de altos cargos galegos que entran en fonda contradicción co aprobado pola dirección máxima do PP.

Miguel Cancio, economista é sociologo (Santiago de Compostela 03-05-06)

© Miguel Cancio http://www.miguelcancio.com

Nota: Los artículos publicados son propiedad del autor. Se permite la difusión de los mismos siempre que se citen las fuentes.
Se ruega a quien utilice estos materiales lo comunique al autor ya que conocer la difusión de los mismos es importante en la valoración del trabajo.

Up....